Air

terra-incognita — Fri, 06 Nov 2009 23:17:18 GMT

شش سال پیش بود. کنار هم رو زمین، پشت به دیوار نشسته بودیم که یهو با ذوق و شوق بهش گفتم فلانی برام تولد وبلاگی گرفته. مثل کسی که زیرش آتیش روشن کرده باشن با حالت عصبی از جاش پرید. پشت به من وایستاد و سرشو گرفت بین دستاش. خودم که وحشت کرده بودم هیچ، تلاشم برای آروم کردنش هم بی فایده بود. من ِ بچه می خواستم دوست داشتنی بودنمو این جوری بهش نشون بدم. اون فکر می کرد بقیه برام مهم ترن تا اون.
در هر حال، ازون روز به بعد، انگار که روز تولدم طلسم شده باشه، هر سال بدتر از سال قبل میاد و می گذره. هر سال غمگین تر. هر سال تکراری تر. و طبق نمودار و شرایط حاضر، امسال هم همین روند تکرار میشه.
دلم می خواد یه روز ببینمش ازش بپرسم اون روز تو دلش چی گفت که نتیجه ش این شده که من الان هیچ هیجانی برای روز تولدم ندارم. ما هر دومون، فقط می خواستیم بیشتر دیده بشیم.

terra-incognita — Fri, 06 Nov 2009 22:56:55 GMT

دلم می خواد تو چشاش زل بزنم بگم تو هیچی از من نمی دونی. فقط وقتی داره داد میزنه و دست و پام می لرزه این کار غیر ممکن میشه. و اون حتی اینم نمی دونه.

terra-incognita — Wed, 04 Nov 2009 22:15:18 GMT

احساس خوشبختی یعنی لحظه ای که می خوای با تمام وجود زندگیش کنی.
بدبختی اونیه که با تمام وجود بخوای با مُردنت ازش فرار کنی.
من بدبخت ترین ِآدمام،
وقتی خوشبختی ِنصفه نیمه ی تو رو خراب می کنم.

terra-incognita — Fri, 23 Oct 2009 23:51:18 GMT

فقط در یه صورته که ممکنه یکی از یه کار کوچیک تو چنان ترش کنه و به هم بریزه، انگار که آسمونو به زمین آورده ی. اونم اینه که اونقدر که فکر میکردی دوسِت نداره.

terra-incognita — Fri, 23 Oct 2009 01:38:29 GMT

اگه تو حرفمو نفهمی، همه ی عالم هم بفهمه به درد من نمی خوره. میفهمی؟!

terra-incognita — Fri, 23 Oct 2009 01:36:18 GMT

My secret inner blahs3

بیشترین چیزی که مانعم میشه بذارم یکی با خیال راحت ازم عکس بگیره اینه که می ترسم یه موقع پیش خودش فکر کنه چیششش دختره چه ژستی ام گرفته، فکر میکنه خیلی خوشگله!
می بینی؟ اعتماد به نفسه که داره جلون میده.

terra-incognita — Wed, 07 Oct 2009 16:56:18 GMT

Rollin' home alone
سوار دوچرخه باشی، موزیک خوب تو گوشت باشه و باد چهار تا شوید موی رو پیشونیت رو کنار بزنه. پروانه ها دورت چرخ بزنن . آفتاب هم ازین درخت تا اون درخت پشت گردنت رو هول هولکی ماچ کنه. هر کیم كه از روبرو بیاد بهت لبخند بزنه . بعد وقتی حالت بد میشه كه ببینی داری بینشون دنبال قیافه آشنا میگردی وقتی هم كه دنبال قیافه آشنا بگردی اول از همه چهره اونائی كه عزیزترن میاد جلو چشت بعد دیگه حالا بیا و درستش کن . دیگه تو چش کسی نگا نمیکنی و آروم تو خودت سر میخوری.

terra-incognita — Mon, 05 Oct 2009 02:28:18 GMT

هیچ کس
نیست.

(جز تو)

terra-incognita — Sun, 04 Oct 2009 01:25:36 GMT

- مریم، بابا، دیگه سیگار که نمیکشی، ها؟
+ نه. گرونه. به صرفه نیست بخرم. تو چی؟
(یه پک عمیق به سیگاری که تو دستمه میزنم)
- نه.
خداحافظی میکنیم. میدونم الان داره برای خودش سیگار روشن میکنه.

terra-incognita — Sun, 27 Sep 2009 23:16:00 GMT

مثل تیله های رنگی میمانند، آن حرفهایی که با هیچ کس نمی توانی تقسیمشان کنی. تیله هایی که در یک ظرف شیشه ای ریخته ای. ظرف را در کنج قفسه ای در دلت گذاشته ای. هرازگاهی، وقتی تنها می شوی، یا وقتی پشت چراغ قرمزی، یا موقع خواب قبل از اینکه پلکهایت روی هم بیفتد، در می آوری نگاهشان میکنی. به خودت می گویی چه کار می شود باهاشان کرد؟ آه می کشی و دوباره ظرف را سر جایش می گذاری. به امید رودخانه ای هستی که روزی سر راهت قرار گیرد و تیله ها را در آن خالی کنی. اشتباه نکن، عشق آن رودخانه نیست. عشق این است که وقتی ظرف به مرز پر شدن رسید و آرام و قرار از تو ربوده شد، دستی بیاید در آغوشت بگیرد یا برایت گلی بچیند. جای دلت را برای ظرف های بیشتر باز کند. اما اینکه آن رودخانه ی لعنتی کجاست هنوز خودم هم نمی دانم. شاید اصلن وجود خارجی نداشته باشد.